ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. ΕΤΣΙ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ !!!

Στους παλιούς και στους νέους Μεσσήνιους, σε όποια άκρη της γης και αν βρίσκονται,  που τραγουδούσαν και ίσως σήμερα να αναπολούν τα παλιά παραδοσιακά

Η Κυπαρισσία όπως φαίνεται από το κάστρο

τραγούδια της πατρίδας, αφιερώνουμε αυτό το σημερινό μας δημοσίευμα.

Σήμερα ένα Φθινοπωρινό απόγευμα προς βραδάκι στην ηλιόλουστη Μεσσηνία που μέχρι και πριν 2 ώρες κάναμε το μπάνιο μας σε όλες τις υπέροχες παραλίες του Νομού μας, εδώ, εγώ, ένας λάτρης της Μεσσηνίας, κάνω αυτήν την προσπάθεια και συγκέντρωσα όλα

Η παραλία της Στούπας

αυτά τα γνωστά, λιγότερο γνωστά και ίσως και κάποια άγνωστα τραγούδια που τραγουδούν και υμνούν τη Μεσσηνία μας, είναι αφιερωμένα σε όλους του Μεσσήνιους και ιδιαίτερα τους ξενητεμένους Μεσσήνιους που σίγουρα θα τους φέρνουν οι μνήμες, πίσω στην πατρίδα.

Σας παρακαλούμε λοιπόν απολαύστε έστω και χωρίς μουσική τα παραδοσιακά μας τραγούδια !

ΦΙΛΟΙ ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑΜΕ

 (Του γάμου, το τραγουδούν οι συγγενείς και φίλοι του γαμπρού όταν την
 Παρασκευή έπαιρνα τα προικιά της νύφης)

φίλοι ωχ φίλοι, καλώς σας βρήκαμε φίλοι καλώς σας βρήκαμε ν’ αρχοντοσυμπεθέροι    (δις)                              

Η Βοϊδοκοιλιά

ν’ εμείς ωχ ν’ εμείς εδώ δεν ήρθαμε                                             ν’ εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε    (δις)                                                                

τα ρου – ωχ τα ρούχα μας θα πάρουμε                                           τα ρούχα μας θα πάρουμε,           κι’ έχετε γεια θα πούμε   (δις) 

                                                                                                                           ν’ όσα, ωχ ν’ όσα στολίδια έχουνε                                                       

ν’ όσα στολίδια έχουνε, νύφη μου τα προικιά σου    (δις)

                                                                                                                   τόσα ω τόσα να ‘ναι τα χρόνια σου                                                                   τόσα να ‘ναι τα χρόνια σου, και τόσα τα καλά σου    (δις)

                          ΝΥΦΗ ΜΟΥ ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ                                       
                                       (Όταν χορεύει η νύφη)

   Νύφη ωχ νύφη μου καλωσόρισες       (δις)                                                        νύφη μου καλωσόρισες μες του γαμπρού το σπίτι 
      

Το νησάκι της  Καρδαμύλης

                                  
 Σαν κυ – ωχ σαν κυπαρίσσι να σταθείς      (δις)                                        
σαν κυπαρίσσι να σταθείς σαν δέντρο να ριζώσεις                                                                                                                                 

 και σα ωχ και σαν μηλιά γλυκομηλιά

   και σα ωχ και σαν μηλιά γλυκομηλιά τους κλώνους σου ν’ απλώσεις   

    να κα – ωχ να κάνεις τρεις καλούς ιγιούς             

    να κάνεις τρεις καλούς ιγιούς και τρεις καλούς λεβέντες

    ν’ ένας – ωχ ν’ ένας να γίνει στρατηγός κι’ ο άλλος καπετάνιος

    ν’ ένας να γίνει στρατηγός κι’ ο άλλος καπετάνιος.

     

Ολόχρυσες  αμμουδιές της Δυτικής παραλίας

 ν’ ο τρί – ωχ ν’ ο τρίτος ο μικρότερος                                      ν’ ο τρίτος ο μικρότερος  κατής να πάει να κραίνει 

ν’ ο τρί – ωχ ν’ ο τρίτος ο μικρότερος  ν’ ο τρίτος ο                  μικρότερος  κατής να πάει να κραίνει   

να κραι – ωχ να κραίνει τους    
    ανύπαντρους

    να κραίνει τους ανύπαντρους τους αρραβωνιασμένους

                               

              ΓΑΜΠΡΕ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ

                                     (Όταν χορεύει ο γαμπρός)

                  

  Γαμπρέ ω γαμπρέ μου σε παρακαλώ                 

  Γαμπρέ ω γαμπρέ μου σε παρακαλώ μια χάρη να μας κάνεις (δις)

Η Μαρίνα της Πύλου

 Το ά – ω το άνθος που σου  δώσαμε

 το άνθος που σου δώσαμε να  μη μας το μαράνεις

 γαρύ – ω   γαρύφαλλο να το  κρατάς

  γαρύφαλλο να το κρατάς και  
  μήλο να το παίζεις

                             ΚΟΥΜΠΑΡΕ ΠΟΥ ΣΤΕΦΑΝΩΣΕΣ

                                          (Όταν χορεύει ο κουμπάρος)

           Κουμπά ω κουμπάρε που στεφάνωσες

         κουμπάρε που στεφάνωσες τα δύο τα κυπαρίσσια    (δις)

        να σ’ α – ω να σ’ αξιώσει ο Θεός

        να σ’ αξιώσει ο Θεός να ‘σαι και στα βαφτίσια

Η Μαρίνα της Καλαμάτας

κουμπά – ω κουμπάρε που τους έβαλες

κουμπάρε που τους έβαλες ολόχρυσο στεφάνι

 να σ’ α – ω να αξιώσει ο Θεός

 να σ’ αξιώσει ο Θεός να βάλεις  και το λάδι.

                                               ΝΕΡΑΤΖΟΥΛΑ

                                                 (Της ξενητειάς)

  Νερατζούλα φουντωμένη που ‘ναι τα’ άνθη σου που ‘ναι η πρώτη σου    ομορφάδα και τα κάλη σου ; φύσηξε βοριάς αγέρας και τα τίναξε,              κι η  φουρτούνα του πελάγου τ’ αποχάλασε.                                                   

Κύματα στην παραλία της Καλαμάτας

Σε παρακαλώ βοριά μου φύσα ταπεινά,  για ταπείνωσ’ την αντάρα και τον
  κουρνιαχτό,  τη βοή σου τη μεγάλη και τον αχητό  *                                για ν’ αράξουν τα καράβια τα Σπετσιώτικα να ‘ρθουν και τα παλικαριά τα   νησιώτικα.                                                                                                      Όλα τα καράβια αράξαν, κι ‘όλα φάνηκαν, κι ο λεβέντης ο δικός μου δεν    εφάνηκεν, και ποιος ξέρει σε τι κύμα δέρνει να πνιγεί ;                                    και δεν κλαις την ομορφιά σου, κόρη ν’ όμορφη, μόνε κλαίς τον ταξιδιάρη   που σ’ απάριασε **  τάχα ποιάν θε να φιλήσει τα   μεσάνυχτα              τάχα ποιαν θεν’ αγαπήσει το ξημέρψμα.                                         

*   αχητός = κρότος,  ήχος                                                                                                                                

** απάριασε = άφησε

                                 ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΛΑ

                                        Στα 3^α της αγάπης

 Κάτω στα δασιά τα πλατάνια                                          
κάτω στα δασιά τα πλατάνια                                                                       
και στην κρυόβρυση Διαμαντούλα                                                           
και στην κρυόβρυση.      

Η Πλατεία της Κυπαρισσίας

Κάθονται τρία παλικαριά

κάθονται τρία παλικάρια

και μια λυγερή Διαμαντούλα μ’      και μια λυγερή                                                              

                                                                         

  κάθονται κα τρώνε και πίνουν                                                                   

  κάθονται και τρώνε και πίνουν                                                                    και την ερωτούν Διαμαντούλα μ’                                                             
  και την ε ρωτούν.                                                                                                                                                                                                 
  Διαμαντούλα μ’ τι είσαι τέτοια                                                            
  Διαμαντούλα μ’ τι είσαι τέτοια                                                                
  τέτοια κίτρινη Διαμαντούλα μ’                                                                
  τέτοια κίτρινη.            

Η Πλατεία του Αετού Τριφυλίας

 Μην ο ίσκιος σε πλακώνει                                                                        μην το φάντασμα Διαμαντούλα μ’
μην το φάντασμα.

Μάιδε ο ίσκιος με πλακώνει,     

Μάιδε ο ίσκιος με πλακώνει,                                                                     
μάιδε το φάντασμα Διαμαντούλα μ’                                                          μάιδε το φάντασμα.

                              ΣΟΥΛΙΜΙΩΤΙΣΣΑ

                                        (Αποκριάτικο)

   

  Δε φταί – μωρέ δε φταίνε τα γλυκά κρασιά                                              άϊντε δε φταίν τα παλικά – παλικάρια μ’ Σουλιμιώτισσα          Σουλιμιώτισσα με λένε κι αν σ’ αρέσει γύρεψέ με                      

Βρύσες Τριφυλίας

 Το φταίν’ μωρέ οι Σουλιμιώτισσες                                                           άϊντε που βάζουν το κρασί – το φτιασίδι μ’ Σουλιμιώτισσα          Σουλικιώτισσα κυρά μου, μου χεις κάψει την καρδιά μου

Το βα – μωρέ το βάζουν νιες το βάζουν γριές                                          άϊντε το βάζουν παντρεμέ – παντρεμένες Σουλιμιώτισσα        Σουλιμιώτισσα  Σουλτάνα θε να κοιμηθούμε αντάμα.

Το βα – μωρέ το βάζουν και οι παπαδιές                                                 
άϊντε κι’ αφήνουν τους παπά – τους παπάδες Σουλιμιώτισσα         Σουλιμιώτισσα κυρά μου μου ‘χεις κάψει την καρδιά μου.

              ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΘΑ ΚΑΤΕΒΩ

                              (Συρτός)

Στον Άδη θα κατέβω και στον παράδεισο                                                     το χάρο ν’ ανταμώσω δυό λόγια να του πω.

Χάρε, για χάρισε μου, σαίτες κοφτερές                                                         να βγω να σαϊτέψω δύο – τρείς μελαχροινές                   

Η Παραλία της Καλαμάτας με φόντο τη Βέργα και το Καλάθι

 Τη μια την λέν’ Ελένη την άλλη Μαριγώ                                                  Την Τρίτη τη μικρούλα θα τη στεφανωθώ       

Που ‘χει στα χείλια βάμμα στο μάγουλο ελιά                                   κι’ απ’ έξω απ’ την αυλή της χρυσή πορτοκαλιά

Κάνει τα πορτοκάλια κι’ όλα μαραίνονται                                                 
κι’ αυτά τα παλικάρια δαιμονίζονται                                              

Χάρε για χάρισέ μου σαίτες  κοφτερές                                                       
να βγω να σαϊτέψω δύο – τρεις μελαχροινές

           ΕΝΑΣ ΝΙΟΣ ‘ΝΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ

                      (Της αγάπης και του έρωτα)

                   Ένας νιός γραμμένα μου μάτια

                   ένας νιός ‘να παλληκάρι            (δις)

                   σαν τ’ αστρί σαν το φεγγάρι

                   ήτανε γραμμένα μου μάτια

                   ήτανε γραμμάτισμένος                                                  
                   στην αγάπη μπερδεμένα

Ανατολή του ήλιου από το Καλάθι της Βέργας

                         

                   το κατή – γραμμένα μου μάτια                                     
                   το κατήντησε για αγάπη             (δις)                             
                   πέντε χρόνια στο κρεβάτι

                   και οι γονιοί γραμμένα μου μάτια

                   ξήντα δυο γιατρούς εφέραν                                              
                   σύρτε φε – γραμμένα μου μάτια 

                                                        
                   σύρτε φέρτε την αγάπη               (δις)

                   λέει ο νιός απ’ το κρεβάτι                                         
                   πάτησε γραμμένα μου μάτια

Ηλιοβασίλεμα στο Μεσσηνιακό από τη Βέργα

               
                  πάτησε για αγάπη στη σκάλα  (δις)                                                                    κι’ αναστήθηκε μια στάλα                                          

                   πάτησε γραμμένα μου μάτια

                                                                                 

                   πάτησε για αγάπη στην πόρτα     (δις)                    
                   κι’ αναστήθηκε όπως πρώτα

                                                                

        ΜΑΝΑ Μ’ ΣΓΟΥΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ

                                (της αγάπης)

       Μάνα  καλέ μανά μάνα μ’ σγουρός βασιλικός

       μάνα σγουρός βασιλικός πλατύφυλλος και δροσερός               

       

Ηλιοβασίλεμα, πίσω από τις φραγκοσυκιές

μάνα καλέ μάνα μάνα μου ποιος τον πότιζε

μάνα μου ποιος τον πότιζε και τον εκορφολόγιζε

κι’ εκά καλέ κι’ εκά κι εκάμε κλώνους και κλωνιά

 έκαμε κλώνους και κλωνιά και σκέπασε τη γειτονιά 
κι εσκέ καλέ μάνα μ’ και σκέπασε και μένανε

κι εσκέπασε και μένανε που μ’ έχει
                                                                  μάνα μ’ ένανε.

         ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΥ ΣΕ ΦΊΛΗΣΑ

                            (Της αγάπης)            

      γαλάζια καλέ γαλάζια που’ ναι η θάλασσα (δις)

      μελαχρινό το κύμα, σ’ αγαπώ δεν είναι κρίμα

      θυμάσαι καλέ θυμάσαι που σε φίλησα

      μες’ τ’ αμπέλι στη σταφίδα, σ’ αγαπώ δεν είναι κρίμα

     και βάλα καλέ και βάλαμε και μάρτυρα

     μια βεργούλα από το κλίμα σ’ αγαπώ δεν είναι κρίμα

    κι’ έχασα καλέ κι’ έχασα το ρολόι μου

    με ολόχρυση καδένα σ’ αγαπώ δεν είναι ψέμα

    κι’ αν το βρει καλέ κι αν το βρει νιος να το χαρεί

    γιεμ’ και γέρος να το δώσει γιατί θα το μετανιώσει

    κι’ αν το βρει η αγάπη μου ας το βάλει στο λαιμό της

    να περνάει τον καιρό της.

       ΤΟΥ   ΑΡΡΑΒΩΝΑ 

     Ας παν να ιδούν τα μάτια μου                                                                     
     πως τα περνά η αγάπη μου                                              

     Μην ήβρε αλλού κι αγάπησες                                              
     και μένα με παράτησε

    Ποιος το ίπε δεντρουλάκι μου                                                
    δε σ’ αγαπώ πουλί πουλάκι μου

    Αν τόι’ πε ο ήλιος να μη βγει

    Τ’ άστρι να μην ξημερωθεί  

                                                 
    κι’ αν το ‘πε το ρηγόπουλο                                                             
    της Πάτρας τα’ αρχοντόπουλο

    Χήρα να ιδώ τη μάνα του                                                    
    στα μαύρα τη κουνιάδα του

                                                     
    την αδερφή του βρε καλογριά                

    στων καλογέρων βρε τα κελιά

           ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Η ΜΑΝΑ

                            (Συρτός)

       Του Γιώργου η μα – γειά σου Γιώργο μου

       Του Γιώργου η μάνα έλεγε                         (δις)

       Του Γιώργου καλέ η μάνα λέει

        Γιώργο μ’ για δε – γειά σου Γιώργο μου

        Γιώργο μου για δεν παντρεύεσαι               (δις)

        Να πα – καλέ να πάρεις μια γυναίκα                                                 

                                                                                              
        Να μη ζητά – γειά σου Γιώργο μου

        Να μη ζητήσεις χρήματα                            (δις)                       
        αμπέλια καλέ και χωράφια                                                      

                                                                                             
        Παρά να είν’ γειά σου Γιώργο μου                                         
        παρά να είναι έμορφη                                 (δις)                
        να χει καλέ – να’ χει και μαύρα μάτια                              

                                                                                                      
        Να ξέρει ρο -  γειά σου Γιώργο μου                           
        να ξέρει ρόκα κι’ αργαλειό                         (δις)                 
        να ξε – καλέ να ξέρει να κεντάει

        Το κέντημα γειά σου Γιώργο μου

        Το κέντημα είναι γλέντημα

        Κι΄ η ρόκα είναι σεργιάνι

        Κι’ αυτός ο  έ – γειά σου Γιώργο μου

        Κι’ αυτός ο έρμος αργαλιός

        Είναι σκλαβιά μεγάλη

                                    Ο ΛΥΓΚΟΣ

Ένας μοίραρχος ανθυπομοίραρχος κι’ ένας συνταγματάρχης                     όλο ρώταγε καπετάνιε μ’ όλο ρω – ρε ρώταγε

                                                                                                                    Όλο ρώταγε και ξαναρώταγε πουλάκια μ’ κι’ αηδονάκια μ’                    μην τον είδατε καπετάνιε μ’ μην τον ει – τον είδατε

                                                                                                                    Μην τον είδατε τον απαντήσατε αυτόν τον γέρο Λύγκο                             τον αρχιληστή καπετάνιε μ’ τον αρχι – αρχιληστή.              

                                                                                                                   Εψές τον είδαμε τον απαντήσαμε σ’ ενός βλάχου τη στάνη                       και ‘τρωε και πινε καπετάνιε μ’ και ‘τρωε και βρε και πινε

                                           

Και τρωε και πινε και ξανα έπινε αρνιά και γουρνοπούλες                         τον κερνάγανε καπετάνιε μ’ τον κερνά - κερνάγανε

Τον κερνάγανε τον τραγουδάγανε πέντε – έξι βλαχοπούλες                         κι’  η μικρότερη καπετάνιε μ’ και η μικρό - μικρότερη

Και η μικρότερη η ομορφότερη κρυφά τον κουβεντιάζει                               δεν παντρεύεσαι καπετάνιε μ’ δεν παντρε – παντρεύεσαι               

 Δεν παντρεύεσαι δεν προξενεύεσαι να πάρεις βλαχοπούλα                       σαν και μένανε καπετάνιε μ’ σα και με – και μένανε.

ΜΕΘΩΝΗ & ΦΟΙΝΙΚΟΥΝΤΑ : ΔΥΟ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΙ !!!

ΜΕΘΩΝΗ

Η Μεθώνη είναι κωμόπολη του νομού Μεσσηνίας. Ήταν έδρα του ομώνυμου Δήμου, ενώ σήμερα είναι σημαντική παραθαλάσσια , τουριστική περιοχή του Δήμου Πύλου Νέστορος. Κατά

Κάστρο Μεθώνης, το Μπούρτζι

την απογραφή του 2011 είχε 1.103 κατοίκους . Λέγεται και Μοθώνη (από τη μυθική πέτρα Μόθωνα). Στα ομηρικά χρόνια λεγόταν Πήδασσος. Έχει σπουδαία ιστορική σημασία, γιατί, εξαιτίας της στρατηγικής θέσης που βρισκόταν, έγινε το μήλο της Έριδος για τους κάθε φορά δυνατούς των εποχών που προσπάθησαν να την κάνουν λιμάνι τους. Στα τέλη του 8ου π.Χ. αι. καταλήφθηκε από τους Σπαρτιάτες. Απέκτησε την ελευθερία της το 370 π.Χ. Το 191 π.Χ. μπήκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία οπότε και απέκτησε αρκετή δύναμη. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας

Η παραλία της Μεθώνης

Τραϊανός της χάρισε την αυτονομία της. Άκμασε την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αλλά ιδιαίτερα το μεσαίωνα. Αυτήν την εποχή η Πελοπόννησος ονομάστηκε «νησί της Μεθώνης», τόση ήταν η δόξα της.    Στον καιρό της Φραγκοκρατίας έγινε σπουδαίο εμπορικό κέντρο με το όνομα Modon. Το 1500 έπεσε στα χέρια των Τούρκων που κατάσφαξαν σχεδόν όλο τον πληθυσμό της. Το 16ο αιώνα βρέθηκε στα χέρια των ιπποτών της Μάλτας. Κατά τον 17ο- 18ο αιώνα ήταν η πρωτεύουσα της Πελοποννήσου. Μετά, το 1715, την ξαναπήραν οι Τούρκοι.                       

Μετά την απελευθέρωσή της, το 1828, ιδρύθηκε από τον Καποδίστρια στη Μεθώνη το Καποδιστριακό σχολείο. Η πόλη σήμερα είναι πλούσια σε αρχαία μνημεία, καθώς και βυζαντινά, βενετσιάνικα και τούρκικα: εκκλησίες, τζαμιά, οχυρώσεις. Σπουδαίο είναι το κάστρο της, που φτιάχτηκε από τους Ενετούς και είναι περιτριγυρισμένο από τη θάλασσα. Η Μεθώνη σήμερα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς τουριστικός προορισμός της Μεσσηνίας και της Πελοποννήσου.

Η Παραλία της Μεθώνης με φόντο το κάστρο.

H Μεθώνη έχει μακρά ιστορία. Στην αρχαιότητα η πόλη ονομαζόταν Μοθώνη και οι κάτοικοί της Μοθωναίοι γι' αυτό και οι δυτικοί ονόμασαν την πόλη Modon. Ο Παυσανίας δίνει τη δική του ερμηνεία για το πώς προέκυψε το όνομα αυτό. Δέχεται ότι στη θέση έδωσε το όνομα ο βράχος Μόθων, ο οποίος σχηματίζει και το λιμάνι της πόλης. Ο βράχος Μόθων είναι σήμερα το οχυρωμένο νησάκι με διώροφο οκταγωνικό πύργο ισοδομικής τοιχοποιίας, «το Μπούρτζι», που είναι συνδεδεμένο με μόλο με την πύλη του τείχους η οποία πλαισιώνεται από τους δύο ισχυρότερους πύργους του περιβόλου. Στο νησάκι αυτό, τον Μόθωνα, το 1500 μ.X. εκατοντάδες βενετοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας τους τούρκους του Βαγιαζήτ B´. H επίσκεψη διά μέσου του κάστρου στο οχυρωμένο νησάκι με τον υψηλό οκταγωνικό πύργο είναι συναρπαστική εμπειρία.                          

Ένα αποκριάτικο έθιμο της Μεθώνης είναι ο γάμος
του Κουτρούλη.

Κατά τα ομηρικά χρόνια η Μεθώνη είχε άλλο όνομα. Αναφέρεται ως «Πήδασος αμπελόεσσα» στην Ιλιάδα και ήταν μία από τις επτά πόλεις που πρόσφερε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα ως προίκα για να παντρευτεί τη μεγάλη του κόρη.                                                                                   Το όνομα Μεθώνη/Μοθώνη προέκυψε στα αρχαϊκά χρόνια κατά τη διάρκεια των επαχθέστατων για τους Μεσσήνιους πολέμων με τους Λακεδαιμονίους.                                                     

H οχύρωση Στην κλασική αρχαιότητα φαίνεται πως η Μεθώνη βελτίωσε την οχύρωσή της από τον 4ο αι. π.X. και μετά διότι τον 5ο αι. π.X. ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι τα τείχη της Μεθώνης δεν ήταν ιδιαίτερα ισχυρά. Πάντως οι αρχαίες οχυρώσεις οι οποίες έχουν και σημαντική ρωμαϊκή φάση περιλήφθηκαν στη μεγάλη βενετική οχύρωση του 13ου αι. μ.X. και είναι αξιοσημείωτο ότι, εν γένει, το ενετικό κάστρο της Μεθώνης έχει χτιστεί κατά μεγάλο μέρος με αρχαίο υλικό. Μεταξύ της ρωμαϊκής φάσης και της βενετικής οχύρωσης (395 μ.X. - 1204 μ.X.), η Μεθώνη αποτελούσε φρούριο των Βυζαντινών. Μέσα στο κάστρο υπάρχουν τα ερείπια του βυζαντινού ναού Αγίας Σοφίας. Κατόπιν, για πολύ σύντομο διάστημα, κατείχαν τη Μεθώνη οι Φράγκοι ώσπου το 1206 οι Βενετοί κατέλαβαν την περιοχή.                                            

Μια άλλη άποψη στο Μπούρτζι.

Για τους Βενετούς η Μεθώνη ήταν πολύ σημαντικό σημείο ως το νοτιότερο άκρο του Ιονίου πελάγους και το κάστρο που έχτισαν ήταν το μεγαλύτερο της Πελοποννήσου. Από την πλευρά της θάλασσας διαμόρφωσαν σημαντικό λιμάνι το οποίο επικοινωνεί με το κάστρο μέσω πύλης. Από τη μεριά της ξηράς έχτισαν μεγάλη τάφρο που περιέβαλλε τα τείχη και μία γέφυρα με 14 τόξα που οδηγούσε στην επιβλητική είσοδο του κάστρου.                                                        Οταν κανείς φτάσει στο κάστρο και αντικρίσει την πλατιά τάφρο που κάνουν τα τείχη απρόσιτα και την εντυπωσιακή γέφυρα που οδηγεί στην είσοδο του κάστρου, νιώθει δέος. H τάφρος, βέβαια, σήμερα είναι ξερή και θα πρέπει κανείς να φανταστεί το απίθανο θέαμα όταν κάποτε ήταν γεμάτη θαλάσσιο νερό. (Διερωτώμαι είναι τόσο δύσκολο με τα τεχνικά μέσα που υπάρχουν σήμερα να ξανασυνδεθεί η τάφρος με τη θάλασσα ώστε το κάστρο να επανακτήσει

Παραλία Μεθώνης

την παλαιά του ομορφιά; Κάποιος δεν θα πρέπει τουλάχιστον να μελετήσει το θέμα;) Τα τείχη σε διάφορα σημεία κοσμούνται από μεγάλες ανάγλυφες παραστάσεις του φτερωτού λιονταριού του Αγίου Μάρκου, του πάτρωνα αγίου των Βενετών. H επιβλητική είσοδος αποτελείται από τρεις διαδοχικές πύλες. Οταν κανείς τις περάσει και εισέλθει στο εσωτερικό του κάστρου, εντυπωσιάζεται από τον μεγάλο μονολιθικό κίονα από γρανίτη που ορθώνεται μπροστά στα μάτια του και από την αχανή έκταση την οποία τα τείχη προστατεύουν.                                                 Ο επισκέπτης μπορεί να περάσει αρκετές ώρες εξερευνώντας το κάστρο και παρατηρώντας τα αρχιτεκτονικά του στοιχεία και την ομορφιά του.                                                                                                                                                             Το κάστρο είχε και πόσιμο νερό το οποίο έφτανε ως εκεί μέσω του υδραγωγείου που είχαν κατασκευάσει οι Βενετοί.                                                                                                                      Το κάστρο σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση, όμως επικρατεί απέραντη ερημιά. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο φιλοξενίας για αυτόν που έχει κάνει τον κόπο να φτάσει ως εκεί. Ούτε καν μία πινακίδα που να ενημερώνει στοιχειωδώς τον επισκέπτη για την ιστορία του μνημείου.                 Ο επισκέπτης αναγκάζεται να περιφέρεται και να θαυμάζει, ιδιαίτερα όταν περάσει από την πύλη των τειχών που οδηγεί μέσω του μόλου στο Μπούρτζι χωρίς να γνωρίζει τι είναι όλα αυτά που αντικρίζει, εκτός αν έχει διαβάσει μόνος του από πριν.                                                                                                             Στα χέρια των Τούρκων. Υστερα από τρεις αιώνες ενετοκρατίας, η Μεθώνη πολιορκείται και παραδίδεται το 1500 μ.X. στους Τούρκους υπό τον Βαγιαζήτ B´ οι οποίοι εξόντωσαν τον πληθυσμό της Μεθώνης. Οι Βενετοί επανήλθαν το 1686, όμως σύντομα αποσύρθηκαν, και από το 1715 ως το 1828 η Μεθώνη βρέθηκε εκ νέου υπό την τουρκική κυριαρχία και μάλιστα αποτέλεσε και το ορμητήριο για τις επιδρομές στην Πελοπόννησο του αιγυπτιακού στόλου του Ιμπραήμ Πασά. Μέσα στο κάστρο σώζονται τα ερείπια οικήματος το οποίο ήταν το κατάλυμα του Ιμπραήμ Πασά. Τέλος, το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα υπό τον στρατηγό Ν. J. Maison υποχρέωσε τους Τούρκους να παραδώσουν οριστικά τη Μεθώνη. Τότε, το 1833, το γαλλικό απελευθερωτικό σώμα έχτισε τον Ναό Μεταμόρφωσης Σωτήρος ο οποίος κατέχει κεντρική θέση εντός του περιβόλου του κάστρου και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Ακόμη μπορεί κανείς να δει μέσα στο κάστρο ερείπια τουρκικών λουτρών καθώς και δεξαμενές και λείψανα νεκροταφείου των βρετανών αιχμαλώτων κατά τη διάρκεια του B´ Παγκοσμίου Πολέμου.                                                                                                                                        Πιστεύω πως αξίζει να κάνει κανείς μια εκδρομή στη Μεθώνη και να απολαύσει την ομορφιά του κάστρου αλλά και το μπάνιο στην ωραιότατη αμμουδιά που βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα τείχη. Είναι όμως κρίμα να μη δίνεται η ευκαιρία σε αυτούς που θέλουν να μαθαίνουν κάτι παραπάνω για τους τόπους που επισκέπτονται να μην υπάρχει η κατάλληλη μέριμνα εκ μέρους της πολιτείας ώστε να αναδεικνύονται και να ξαναζωντανεύουν στα μάτια των επισκεπτών, Ελλήνων και ξένων, τα υπέροχα αυτά μνημεία.                                                                                 Πηγή : http://www.tovima.gr/                                                                                                                 

 ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ                                                                                                                            Σύμπλεγμα Οινουσσών                                                                                                                    Μία επίσκεψη στης μεσσηνιακές Οινούσσες αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία. Πρόκειται για ένα θαυμάσιο σύμπλεγμα που αποτελείται από τρία μικρά γραφικά νησάκια: τη Σαπιέντζα, τη Σχίζα και την Αγία Μαρίνα. Τα νησάκια αυτά διακρίνονται για το σπάνιο φυσικό περιβάλλον και την εξωτική ομορφιά τους. Μέσα στην πλούσια βλάστηση φιλοξενούνται άγρια είδη πουλιών και ζώων, όπως αγριοπέρδικες, φασιανοί και κρι κρι.                                                     Η Σαπιέντζα είναι το ομορφότερο νησί του συμπλέγματος. Η πρόσβαση σε αυτό γίνεται μόνο αν

Η μικρή μαρίνα της Φοινικούντας

διαθέτετε δικό σας σκάφος, καθώς δεν υπάρχουν δρομολόγια. Στο βόρειο τμήμα του νησιού, ακριβώς απέναντι από τη Μεθώνη, υπάρχει μία υπέροχη αμμουδιά, η Άμμος. Το νησί αποτελεί σημαντικό βιότοπο και έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα NATURA 2000. Η Σαπιέντζα διαθέτει ένα ασφαλές λιμανάκι, το Πόρτο Λόγγο, και προσφέρεται για εκδρομές. Εδώ θα βρείτε έναν εντυπωσιακό φάρο, στον οποίο μπορείτε να φτάσετε ανεβαίνοντας 75 πέτρινα σκαλοπάτια. Η εκπληκτική θέα του νησιού και της γύρω περιοχής θα σας μαγέψει πραγματικά. Στο βορειότερο άκρο της Σαπιέντζας, στο ακρωτήριο "Καρσή", βρίσκονται σημαντικά ευρήματα ναυαγίων, όπου οι λάτρεις των καταδύσεων θα ζήσουν μοναδικές εμπειρίες.                                                            Η Σχίζα είναι το μεγαλύτερο νησί των Οινουσσών. Αξίζει να επισκεφθείτε το θαυμάσιο σπήλαιο, το οποίο παρουσιάζει αρχαιολογικό, γεωλογικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Κοσμείται από εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες, ενώ έχουν εντοπιστεί και όστρακα προϊστορικών χρόνων.Το μικρό νησάκι της Αγίας Μαρίνας, που χαρακτηρίζεται από πυκνή θαμνώδη βλάστηση, πήρε το όνομά του από το γραφικό εκκλησάκι που βρίσκεται εκεί, και γιορτάζει στις 17 Ιουλίου.                                                                                                                                 Κοιμητήριο Αγίου Ονουφρίου                                                                                                       Το κοιμητήριο του Αγίου Ονουφρίου αποτελεί σπάνιο δείγμα παλαιοχριστιανικής εποχής. Οι κατακόμβες είναι λαξευμένες στο φυσικό βράχο, από τον οποίο χρησιμοποιήθηκε και δομικό υλικό για την κατασκευή του κάστρου της Μεθώνης. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο αξιόλογος βυζαντινός ναός του Αγίου Βασιλείου, κτίσμα του 11ου αιώνα, ο οποίος σώζεται σε αρκετά καλή κατάσταση.

Καθολικός Ι.Ν. Αγ, Λέου στην Μεθώνη
Το καθολικού του ΙΝ του Αγίου Λέου, τον καταποντισμένο οικισμό της Μέσης Εποχής του Χαλκού στον όρμο της Μεθώνης, το Καποδιστριακό Σχολείο, το τοξωτό λιθόκτιστο γεφύρι που έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, και δύο ενετικά πηγάδια, ένα στην πλατεία Λιμαρίζι και ένα στην πλατεία Συγγρού. Πηγή : http://www.web-greece.gr/

ΦΟΙΝΙΚΟΥΝΤΑ                                                                                                                           Από τα πιο όμορφα μέρη για διακοπές στην Ελλάδα. Η Φοινικούντα (Φοινικούντας) της Μεσσηνίας με τις μαγευτικές ειδυλλιακές παραλίες είναι ένα ξεχωριστό γραφικό ψαροχώρι, στη Νότια Πελοπόννησο, χτισμένο πάνω στην άμμο. Βρίσκεται ανάμεσα στην Μεθώνη και στην Κορώνη.                                                                                                                                        

H εκπληκτική παραλία της Φοινικούντας

 Πρόκειται για ένα ξεχωριστό τουριστικό θέρετρο, σε ένα μαγευτικό περιβάλλον με πράσινο και  υπέροχες αμμουδερές παράλιες σε καθαρά γαλαζοπράσινα νερά, που συνδυάζει το βουνό με τη θάλασσα. Ιδανικός τόπος για χαλαρές διακοπές.                                                                          Ο επισκέπτης μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε μεγάλη ποικιλία ταβερνών και εστιατορίων για το φαγητό του, ενώ στην περιοχή θα βρει πληθώρα ξενοδοχείων και ενοικιαζομένων δωματίων, αλλά και κάμπινγκ.                                                                                                                             

Στην οργανωμένη αμμουδιά της Φοινικούντας υπάρχουν καφετέριες, εστιατόρια  και καταστήματα. Τριγύρω υπάρχουν πολλές παραλίες: Aνεμόμυλος, Mακρυνάμμος, Kουμπάρες, Λάμπες, Λούτσα, Kαντούνι, Mικρό και Mεγάλο Mαράθι.                                                                    Η Φοινικούντα στο παρελθόν ήταν ορμητήριο πειρατών, γνωστή από την αρχαιότητα ως ο «Φοινικούς λιμήν».                                                                                                                        Βρίσκεται σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από την Καλαμάτα, στον δρόμο προς Μεσσήνη και Κορώνη.                                                                                                                                                 ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Η Φοινικούντα είναι μια από τα πιο γραφικά χωριά της νότιας Ελλάδας και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Μεσσηνίας, στην Πελοπόννησο. Η

Μια άλλη άποψη της παραλίας της Φοινικούντας

Φοινικούντα οφείλει την ονομασία της στον αρχαίο πολιτισμό των Φοινίκων, των οποίων οι εμπορικές ανάγκες εξυπηρετούνταν από το μικρό λιμάνι της Φοινικούντας.                                     Η Φοινικούντα είναι δημοφιλής για τις χρυσές αμμώδεις παραλίες της οι οποίες κάθε χρόνο βραβεύονται με Ευρωπαϊκή Μπλε Σημαία. Η παραλία του Ανεμόμυλου καθώς και η παραλία Λάμπες είναι οι πιο διάσημες.                                                            Το χωριό είναι αμφιθεατρικά χτισμένο, ακριβώς στην ακροθαλασσιά, προσφέροντας μια μαγευτική θέα προς τη Μεσόγειο θάλασσα. Την παραλία κοσμούν εστιατόρια και παραδοσιακές ταβέρνες τα οποία μεταξύ άλλων προσφέρουν ολόφρεσκο ψάρι διαλεγμένο από τα καλύτερα ψαράδικα της περιοχής. Η ευρύτερη περιοχή της Φοινικούντας είναι μεγάλου αρχαιολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος, με πληθώρα από μέρη να επισκεφθεί κανείς όπως το κάστρο της Μεθώνης ή το παλάτι του Νέστορα στην πόλη της Πύλου. 

Η Φοινικούντα θεωρείται ως ένας ιδανικός προορισμός για να χαλαρώσει κανείς και να απολαύσει τις ζεστές και ηλιόλουστες ημέρες του καλοκαιριού. Την ίδια στιγμή, προσφέρεται

Η Φοινικούντα από τη θάλασσα

στον επισκέπτη η δυνατότητα να εξερευνήσει τα διάφορα θαλάσσια σπορ όπως windsurfing και ιστιοπλοΐα. Η Φοινικούντα παρά το γεγονός ότι φιλοξενεί κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό τουριστών, έχει διατηρήσει αναλλοίωτη την φυσική της ομορφιά και πολλά μέρη της παραμένουν ακόμη είτε ανεξερεύνητα είτε ανεκμετάλλευτα εμπορικά, γεγονός που την καθιστά ιδανική για εξερεύνηση κάνοντας ποδηλασία ή περιπάτους στα απάτητα μονοπάτια της. 

Η Φοινικούντα έχει επίσης μια πολύ ζωντανή νυχτερινή ζωή, με πολλά clubs και bars πλάι στη θάλασσα, προσφέροντας όλα τα είδη ποτών, μπύρας και κοκτέιλ.                                                  Η Φοινικούντα είναι ένας εξίσου εξαιρετικός προορισμός για καλλιτεχνικές δραστηριότητες.         Η τοπική θεατρική ομάδα συχνά ανεβάζει μερικά από τα πιο διάσημα θεατρικά έργα στο μικρό ανοιχτό θέατρο που βρίσκεται στο λιμάνι. Κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου, λαμβάνει χώρα

Η Φοινικούντα από ψηλά.

μια σημαντική έκθεση βιβλίου με ποικιλία διεθνών βιβλίων από την οποία μπορεί να διαλέξει ο επισκέπτης. 

ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗ ΜΑΝΗ, ΕΝΑ ΣΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ !!!

Ακούγεται ότι οι αυξήσεις των αφίξεων στο Αεροδρόμιο της Μεσσηνιακής πρωτεύουσας είναι αυξημένες σε σχέση με πέρισυ

Κύμα στο Ακρογιάλι Αβίας

κατά πολύ. Από την άλλη μεριά η πληρότητα των ξενοδοχείων είναι επίσης κατά πολύ αυξημένη και ο κόσμος που κυκλοφορεί στους δρόμους, όπως επίσης αυτοί που κολυμπούν στις υπέροχες

παραλίες μας, είναι επίσης περισσότεροι από άλλες χρονιές !!!

Ξεπεράσαμε την κρίση ; ή μήπως η Μεσσηνία καθιερώθηκε πλέον σαν ένας ανερχόμενος τουριστικό προορισμός ;

Το σίγουρο είναι ότι την κρίση δεν την έχουμε ξεπεράση. 

Η Μεσσηνία όμως, σίγουρο είναι, έχει γίνει τουριστικός προορισμός. Τώρα που ο εσωτερικός τουρισμός στα νησιά έχει μειωθεί, η Μεσσηνία προσφέρεται για να γίνει τουριστικός προορισμός, αφού οι φυσικές ομορφιές ομορφιές της, η μείωση της απόστασης του δρόμου που σε 2 1/2 κατά μέσο όρο βρίσκεσαι από την Αθήνα στην Καλαμάτα, έχουν κάνει τη Μεσσηνία ιδανική εκτός από το Θερινό τουρισμό, και για Χειμερινό τουρισμό, Θρησκευτικό τουρισμό, συνεδριακό τουρισμό, εναλλακτικό τουρισμό και γενικά όλα συνηγορούν στο να επισκευθούν και να απολαύσουν όλοι οι Έλληνες τη Μεσσηνία.

Παραλία Καλαμίτσι

Στην παρουσίαση όλης της Μεσσηνίας θα κάνουμε αναφορές σε κάθε δημοσίευμα και σε ένα Δήμο από τους 6 που υπάρχουν σήμερα στη Μεσσηνία.  Στην πρώτη αναφορά μας τη σημερινή σας παρουσιάζουμε τη Μάνη ! 

ΜΑΝΗ. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τη Μάνη. Τι να πρωτοθαυμάσει, τον ήλιο της ; τις θάλασσες ; τις εντυπωσιακές

Η Παραλία της Στούπας

παραλίες ; τον άνυδρο ξερό μα εντυπωσικό τόπο της, εκεί που τα βράχια φυτρώνουν δίπλα στις ελιές ; τους Μανιάτικους πύργους που κρύβουν μέσα τους μια ολόκληρη ιστορία, τις συνήθειες και τη Μανιάτικη νοοτροπία  ; τις βυζαντινές εκκλησίες και τα

Στο Ακρογιάλι

ξωκκλήσια που έχουν τεράστια σημασία ; όπου και να πάει ο Έλληνας και ξένος επισκέπτης, δεν υπάρχει περίπτωση να μην εντυπωσιαστεί ! 

Πως να μην εντυπωσιαστεί ο Έλληνας ή και ξένος επισκέτης από αυτό το σπάνιο φαινόμενο που λέγεται Μάνη, όπου ο ήλιος δένει με τη σπάνια πεντακάθαρη θάλασσα, και ο ξερός τόπος με το ελαιόδενδρο και το καλό και ποιοτικότερο παγκοσμίως   ελαιόλαδο ;

Ηλιοβασίλεμα στη Μάνη

Μάνη ! ένας τόπος που έχει χαρακτηριστεί σαν "ένα σπάνιο και μοναδικό κομμάτι πάνω στον πλανήτη Γη" !

Διοικητικά η Μάνη μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 1930 ήταν ενιαία, από τότε η Μάνη χωρίστηκε σε Λακωνική και Μεσσηνιακή. Έτσι τα ονόματα των κατοίκων έχουν κατά βάση καταλήξεις σε -άκος της Λακωνικής Μάνης και -έας της Μεσσηνιακής Μάνης. Μέχρι το 2010 στη Μεσσηνιακή Μάνη υπήρχαν 2 Δήμοι, ο Δήμος Αβίας με έδρα τον Κάμπο και ο Δήμος Λεύκτρου με έδρα την Καρδαμύλη. Σήμερα έχουμε ένα Δήμο, το Δήμο Δυτικής Μάνης με έδρα την Καρδαμύλη. 

Η Καρδαμύλη με το νησάκι της

Καρδαμύλη λοιπόν, το επίκεντρο της Μεσσηνιακής Μάνης. Ένα ιστορικό χωριό όπου στο Βυζαντινό εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα, το 1821 οι Μανιάτες με επικεφαλής τον Κολοκοτρώνη και τους Μαυρομιχαλαίους ορκίστηκαν πριν κατέβουν να απελευθερώσουν την Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου του 1821. Υπάρχουν πολλά ακόμα Βυζαντινά εκκλησάκια που αξίζει να τα επισκευθεί κανείς, αφού όλα είναι η ιστορία του τόπου.

Η Καρδαμύλη από το Πετροβούνι

Πηγαίνοντας για Καρδαμύλη θα συναντήσουμε διάφορα χωριά που σήμερα μπορεί να ανήκουν είτε στο ΔήμοΚαλαμάτας, είτε στο Δήμο Δυτικής Μάνης. Ξεκινάμε λοιπόν από ένα υπέροχο και πανέμορφο χωριό τη Βέργα που είναι σκαρφαλωμένη πάνω στο όρος Καλάθι που αντικρύζεις όλο το Μεσσηνιακό κόλπο ! Σήμερα η Βέργα υπάγεται στο Δήμο Καλαμάτας. Στη συνέχεια συναντάμε τα

Καρδαμύλη Κεντρικός δρόμος

Σωτηριάνικα, αφού προχωρήσουμε σε λίγο φτάνουμε στον Κάμπο και στο Σταυροπήγιο, μετά από τα δύο αυτά χωριά σε μερικά χιλιόμετρα θα συναντήσουμε το Προσήλιο με την παλιά Σλάβικη ονομασία Λιασίνοβα και από εκεί αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς Καρδαμύλη. Στην Καρδαμύλη κατά κύριο

Ηλιοβασίλεμα στην παραλία Ριτσά Καρδαμύλης

λόγο υπάρχουν οι πανέμορφες παραλίες Ριτσά,  Καλαμίτσι, Δελφίνια και δεν θα παραλείψουμε την παραλία Φονέα ! μια παραλία τελείως διαφορετική από άλλες. 

Συνεχίζοντας το Μανιάτικο οδοιπορικό μας, φτάνουμε στην παγκοσμίως διάσημη Στούπα με δύο φανταστικές παραλίες την Καλογριά και την παραλία της Στούπας. 

Πριν φύγουμε από τη Στούπα ανεβαίνουμε αριστερά του κεντρικού δρόμου της Μάνης στα Χωριά Νεοχώρι, Πύργος,

ΠΡΟΑΣΤΕΙΟ (Πραστείο) δρομάκι του χωριού.

Λεύκτρο που έχουν εκπληκτική θέα σε όλη τη Μάνη.

Παρακάτω συναντάμε τον Αγιο Νικόλαο, τη Σελίνιτσα όπως ήταν η παλιά της ονομασία, ένα γραφικότατο ψαροχώρι με ένα λιμανάκι που είναι τρέλα. Εκεί, ακριβώς μετά το χωριό υπάρχει μια άλλη πανέμορφη παραλία Πανταζή. Ακριβώς μετά τον Αγιο Νικόλαο πηγαίνουμε στο εξ' ίσου γραφικό χωριό Αγ. Δημήτριος με ένα υπέροχο λιμανάκι. λίγα χιλιόμετρα παρα πέρα συναντάμε

ΤΣΕΡΙΑ. Στενό δρομάκι

τα Ρίγκλια και την Τραχήχα που μας εντυπωσιάζει η άγρια ομορφιά του τοπίου, χαρακτηριστικό της ξεχωριστής άγριας Μανιάτικης ομορφιάς. 

Φεύγουμε από εκείνα τα χωριά και περνάμε από κάποια άλλα χωριά χαρακτηριστικά και αυτά του Μανιάτικου χρώματος, όπως πχ την Πλάτσα, και 1 χιλιόμετρο πιο πέρα τις Θαλάμες, που είναι το χωριό του Γιώργου Γεννηματά, και τη μεγάλη πλατεία με τα πλατάνια και την παραδοσιακή ταβέρνα του χωριού. Το επόμενο χωριό που θα συναντήσουμε είναι η Λαγκάδα, γραφικό ημιορεινό χωριό με έντονο παραδοσιακό Μανιάτικο χρώμα. Το τελειταίο χωριό της Μεσσηνιακής Μάνης είναι ο Άγιος Νίκων η εσχατιά της

Το καλύτερο Ηλιοβασίλεμα από τη Βέργα.

Μεσσηνιακής Μάνης.

Ελάτε τώρα στη Μάνη, οι αναρίθμητες και απίστευτες φυσικές ομορφιές που σας περιμένοθα σας μείνουν αξέχαστες, όπως αξέχαστε θα σας μείνουν οι παραδοσιακές Μανιάτικες γεύσεις που θα πρέπει να ζητήσετε όπου και να καθήσετε να φάτε. 

                Η ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΜΑΝΗ ΣΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕΙ  

ΜΕΣΣΗΝΙΑ, Ο ΝΕΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΣΑΣ......ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ

Εκεί κάτω, στη Νοτιοδυτική άκρη της Πελοποννησου, υπάρχει ένα κομμάτι γης, που λες ότι όταν το έφτιαχνε ο

Ηλιοβασίλεμα, με το χρυσάφι της Μεσσηνίας την ελιά

Θεός είχε τρελά κέφια !!

Τι αξιοθέατα, τι παραλίες, τι βουνά, τι ποτάμια, τι πολυλίμνια και καταράχτες, τι αρχαίος πλούτος, τι παλάτια, τι κάστρα ! και τι δεν έχει αυτή η περιοχή ; Το όνομα αυτής της περιοχής είναι :

Η Τουριστική Ποιότητα σας περιμένει

                                    ΜΕΣΣΗΝΙΑ !!! 

Η Μεσσηνία είναι η περιοχή που μέχρι πριν λίγα χρόνια, δεν την είχαν ανακαλύψει. Σήμερα η Μεσσηνία, ανακαλύπτεται από όλο και περισσότερους Έλληνες και ξένους που θέλουν να την επισκευθούν και να κάνουν τις πιο απίστευτες διακοπές. 

Δεν είναι μόνο οι Θερινές διακοπές που κάνουν όλο αυτόν

Η Βασίλισσα της Μάνης, η Καρδαμύλη

τον κόσμο να θέλει να έλθει στη Μεσσηνία, είναι και ο Χειμερινός τουρισμός, είναι ο Θρησκευτικός τουρισμός, είναι ο συνεδριακός τουρισμός, είναι και πάρα πολλοί άλλοι λόγοι. Είναι επίσης οι ελιές, το ελαιόλαδο που είναι το καλύτερο ελαιόλαδο στον κόσμο. Τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτή τη Μεσσηνία, τι να πρωτοπεί !

Αυτή η εξαίσια αρμονία που οι παραλίες, οι πεντακάθαρες

Το γραφικό λιμανάκι του Αγ, Νικολάου (Σελίνιτσα)

θάλασσες, διαδέχονται την εκστατική συνύπαρξή τους με τα βουνά, αυτό το υπέρλαμπρο φως της θάλασσας, του κάμπου, που συνδυάζεται με το χρυσαφί των φύλων του ελαιόδενδρου.  

                      ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ       

Ανυπέρβλητη η ομορφιά του ! σε όλη τη Μεσσηνία. Μπορεί η κρίση να λύγισε όλη τη χώρα και επομένως και τη

Παραλία Καλογριάς Στούπας

Μεσσηνία, αλλά η Μεσσηνία αντιστέκεται. Ναι αντιστέκεται και η τουριστική ανάπτυξή της είναι ανάμεσα στις πρώτες στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο που κατακλύζεται από Έλληνες και ξένους ανθρώπους και σπάει όλα τα ρεκόρ επισκεψιμότητας της περιοχής μας. 

Μια περιήγηση αν κάνει κανείς στις πανέμορφες περιοχές

Σπάνια βράχια στο Καλαμάκι Πεταλιδίου.

της Μεσσηνίας θα δει όλο αυτόν τον κόσμο να χαίρεται πεντακάθαρες παραλίες που μπορεί κανείς να επιλέξει σε αμμουδερές, σε παραλίες με χοντρή άμμο, με βότσαλα, παραλίες με βραχάκια, ότι θέλετε τέλος πάντων μπορείτε να βρείτε. Σημασία έχει ότι οι περισσότερες παραλίες μας είναι βραβευμένες για τις καθαρές θάλασσές μας.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στη Μεσσηνία. Τις αρχαιότητες όπως το Ναό του επικούρειου Απόλλωνα

To  λιμανάκι στο Πεταλίδι

που είναι ένα θαύμα ισάξιο του Παρθενώνα ; την Αρχαία Μεσσήνη που είναι κάτι το εκπληκτικό και ανεπανάληπτο ο Αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Μεσσήνης είναι από τους εντυπωσιακότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδος.

τα κάστρα της Μεσσηνίας όπως της Καλαμάτας, της Κορώνης, της Μεθώνης, της Κυπαρισσίας, το Νιόκαστρο και

Παραλία Αγ. Ανδρέα Λογγά

Παλαιόκαστρο της Πύλου και άλλα μικρότερα ;Τη Μάνη ολόκληρη με τους εκπληκτικούς Μανιάτικους Πύργους και Πυργόσπιτα. Το εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς Πολυλίμνιο με τους καταράχτες του δείγμα παγκόσμιας και μοναδικης φυσικής ομορφιάς ; Τα μοναδικής ομορφιάς φαράγγια Ριντόμου και Βυρού ; Τα υπέροχα Μοναστήρια  και τα σπάνια Βυζαντινά εξωκκλήσια της ; Την Αρχαία Πύλο.    Η σημερινή Πύλος λιμάνι με ανάπτυξη τον

Στους  πανέμορφους Χράνους.

16ο αιώνα, χτίστηκε το 1829 από Γάλλους ονομάστηκε έτσι λόγω αρχαιολατρίας και δεν πρέπει να συγχέεται με την ομηρική Πύλο του Νέστορα των Μυκηναϊκών χρόνων ούτε με την Πύλο των κλασσικών χρόνων. Η Μυκηναϊκή Πύλος των πινακίδων της Γραμμικής Β΄ βρισκόταν στον Επάνω Εγκλιανό, θέση του ανακτόρου του Νέστορα, ενώ η

Στο γραφικό λιμάνι της Κορώνης

αντίστοιχη των κλασσικών χρόνων βρισκόταν στο ακρωτήρι Κορυφάσιο. Η σύγχρονη Πύλος αναπτύχθηκε ως όταν οι τούρκοι έχτισαν το φρούριο του Νιόκαστρου. Η Πύλος

Το νησάκι Πρώτη στη Μαραθόπολη

αποτελεί το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι της Πελοποννήσου και ταυτόχρονα έναν από τους πιο ενδιαφέροντες τουριστικούς προορισμούς της Μεσσηνίας, χάρη στην ένδοξη ιστορία και τις πλούσιες φυσικές ομορφιές της περιοχής.

Καλό Νερό Κυπαρισσίας

Η γνωστή ναυμαχία του Ναβαρίνου μεταξύ του συμμαχικού και τουρκοαιγυπτιακού στόλου που διεξήχθη στις 20 Οκτωβρίου 1827, αποτέλεσε μία ιστορική νίκη που συνέλαβε αποφασιστικά στην απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό.

Αν θα μπορούσαμε να το πούμε αξιοθέατο, ναι θα

Επικούρειος Απόλλων

μπορούσαμε να το πούμε και έτσι. Πάνω απ' όλα είναι αξιόγευστο ! Είναι και η Μεσογειακή διατροφή, το "θαυματουργό" ελαιόλαδο, το διαμάντι της Μεσσηνιακής γης.

Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑ.  Η Καλαμάτα, είναι πόλη της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου και πρωτεύουσα του Νομού Μεσσηνίας. Η πόλη είναι χτισμένη στην θέση

Η Νέδα

των αρχαίων Φαρών, στους πρόποδες του επιβλητικού Ταΰγετου στην καρδιά του Μεσσηνιακού κόλπου. Η Καλαμάτα, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Πελοποννήσου, μετά την Πάτρα και απέχει 255 χλμ. από την Αθήνα, 215 χλμ. από την Πάτρα και 715 χλμ. από την Θεσσαλονίκη. Σήμερα, η Καλαμάτα έχει καταφέρει να διατηρήσει την γοητεία της παλιάς

Ιστιοπλοϊκά στον προλιμένα της Καλαμάτας

αρχοντικής πόλης, με το ιστορικό κέντρο, τα πανέμορφα νεοκλασικά κτίσματα και τις σύγχρονες εγκαταστάσεις. 

   

Δεν είναι λοιπόν, μόνο οι παραλίες, τα ξενοδοχεία, το καλοκαίρι, είναι η Μεσσηνία των 4 εποχών, των αρχαίων, της ιστορίας, είναι η ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Από τον προλιμένα Καλαμάτα με φόντο τη Βέργα στο βάθος

που κάνει τη διαφορά από πολλές άλλες Ελληνικές περιοχές. 

Είναι η περιοχή που απέχει 2 ώρες από την πρωτεύουσα

Παραλία Αμμόλοφοι Πετροχωρίου Πύλου

Αθήνα, είναι η περιοχή που μπορείτε να έλθετε για τη μονοήμερη έξοδό σας, είναι η περιοχή που μπορεί να σας φιλοξενήσει για ένα Σαββατοκύριακο, αλλά και για πλήρεις διακοπές για τις 4 εποχές του χρόνου.

                                     

Ηλιοβασίλεμα στη Γιάλοβα !

         ΜΕΣΣΗΝΙΑ, ΕΛΑΤΕ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ

         ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΝΕΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ

         ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ !!!

H Παραλία της Στούπας σε ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ Φωτό