Ι.ΝΑΟΙ - Ι.ΜΟΝΕΣ

         

                                                    TA AIPETIKA
                                                www.taairetika.gr
    Το Τολμηρό Ηλεκτρονικό Περιοδικό, με Αιρετικές  και Αντικειμενικές 
    Απόψεις Σκληρές αλήθειες και αρκετό παρασκήνιο.
                                                       TA AIPETIKA
Για τα ΠΟΛΙΤΙΚΑ – ΑΘΛΗΤΙΚΑ – LIFE STYLE – ΜΕΣΣΗΝΙΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
           ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ.
                    ΤΟ e-Περιοδικό που βλέπουν 2500 επισκέπτες ημερησίως !

                            
                                            ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΓΩΤΟ
                                                  ΠΕΡΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ
                                          ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ ΑΠΟΛΑΥΣΗ

                 




                                                      ΕΚΑΤΟΝΤΑΠΥΛΙΑΝΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ

15 Αύγουστος. Ημέρα της κοίμησης της Παναγίας, το Πάσχα του Καλοκαιριού.    
Όλος ο Ελληνισμός σήμερα γιορτάζει. Οι κυκλάδες έχουν την τύχη να γιορτάζουν δύο Παναγίες η μια είναι αυτή της Τήνου – Αν και είναι της Ευαγγελίστριας και θα έπρεπε να γιορτάζει στις 25 Μαρτίου – και η άλλη η Εκατονταπυλιανή της Πάρου, Που είναι χτυσμένη από τον Μέγα και Άγιο Κωνσταντίνου, με εντολή της μητέρας του Αγίας Ελένης, η οποία είχε διασωθεί από μια πολύ μεγάλη φουρτούνα και εκεί που βγήκε σώα, σκέφθηκε να χτυστεί ένας ναός. Έτσι δημιουργήθηκε ο Βυζαντινός ναός της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο ! 
Η Παναγιά γιορτάζει παντού. Ειδικά στις Κυκλάδες. Στην Πάρο οι εορτασμοί επικεντρώνονται στην λιτάνευση της εικόνας  της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στα σοκάκια της Παροικιάς. Ο ναός εείναι ένας από τους αρχαιότερους και καλύτερα διατηρημένους χριστιανικούς ναούς. Έχει δύο ονομασίες : «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή«. Μέχρι πριν λίγα χρόνια, επικρατούσε η άποψη ότι το πραγματικό όνομα του ναού είναι το πρώτο, και τούτο γιατί βρισκόταν «κατά την πόλιν», προς το μέρος δηλαδή της αρχαίας πόλης, και ότι το δεύτερο είναι δημιούργημα των λογίων του 17ου αιώνα, που θέλησαν να δώσουν με αυτό περισσότερη μεγαλοπρέπεια στο ναό....  Νεώτερες όμως έρευνες στις πηγές απέδειξαν ότι και οι δύο αυτές ονομασίες είναι σύγχρονες και βρίσκονταν σε παράλληλη χρήση από τα μέσα του 16ου αιώνα. Η ονομασία Καταπολιανή αναφέρεται για πρώτη φορά σε υπόμνημα περί Νάξου και Πάρου του δούκα τα Αρχιπελάγους Ιωάννη Δ΄, του έτους 1562, ενώ η δεύτερη, «Εκατονταπυλιανή», μνημονεύεται σε έγγραφο του Πατριάρχη Θεολήπτου Β΄ του έτους 1586. Σήμερα η επίσημη ονομασία του ναού είναι Εκατονταπυλιανή....
Η παράδοση που διασώζεται μέχρι σήμερα σχετικά με την ονομασία Εκατονταπυλιανή έχει ως εξής: «Ενενήντα εννέα φανερές πόρτες έχει η Καταπολιανή. Η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Θα φανεί η πόρτα αυτή και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη».... 


Πηγή : http://www.mixanitouxronou.gr/panagia-ekatontapiliani-stin-paro-ti-lei-i-paradosi-gia-tis-99-faneres-piles-ke-ti-mia-pou-parameni-aorati/                                                                                                                                                      









                                           ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΟΥΛΚΑΝΟΥ
Παλαιά Μονή Βουλκάνου
Στην κορυφή του όρους Ιθώμης, μεταξύ των χωριών Μαυρομμάτι και Βαλύρα, εντοπίζεται η Ιερά Μονή Βουλκάνου, που χρονολογείται τον 17ο αι. Η ίδρυση όπως και το όνομά της, σύμφωνα με τις πηγές, οφείλεται σε κάποιον βυζαντινό αυτοκράτορα ή σε άρχοντα στον οποίο ανήκε η γύρω περιοχή.      
                                                       
Στη θέση του σημερινού μοναστηριού, βρισκόταν η Μονή της Παναγίας της Κορυφής ή Επανωκαστριτίσσης, γνωστή και ως Καθολικόν, η οποία ανοικοδομήθηκε περίπου το 725 από εικονολάτρες μοναχούς. Στη συγκεκριμένη Μονή βρέθηκε και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Λόγω του ψύχους των χειμερινών μηνών, η Μονή εγκαταλείφθηκε το 1625 και αναζητήθηκε νέα τοποθεσία, η σημερινή της δηλαδή, λίγο πιο κάτω.                                                                                             Το μοναστήρι του Βουλκάνο ή Βουρκάνο κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα στα μυθικά και ιστορικά ονόματα της Μεσσηνίας, αφού βρίσκεται στον ιερότερο χώρο και της προϊστορικής και της αρχαίας χώρας, στην καρδιά του τόπου.
Και είναι ακριβώς αυτή η θέση της Ιθώμης, στη μέση του μεγάλου κάμπου, που χωρίς μεγάλο ύψος (802 μέτρα) δίνει στο ύψωμα μια υπεροχή, σα να είναι το ψηλότερο όρος του Μεσσηνιακού χώρου.
Η Μονή Βουλκάνου που τιμάται στο όνομα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι κτισμένη στην κορφή του όρους Ιθώμη, εκεί που βρισκόταν στην αρχαιότητα το ιερό του Διός Ιθώματα,  πάνω σε πελώριο φυσικό βράχο, που δίνει την εντύπωση πως αποτελεί και τα θεμέλια του.

Από τον αρχαιολογικό χώρο της Μεσσήνης μονοπάτι οδηγεί, με δύσκολη ανάβαση 40 περίπου λεπτών, στην κορυφή του μικρού όρους της Ιθώμης.                              
Εκεί μεταφέρθηκαν οι κάτοικοι της Μεσσηνίας, όταν η πόλη καταστράφηκε από εισβολή των Γότθων το 395 π.Χ, ενώ στην κορυφή του συναντάμε το μοναστήρι το οποίο είναι κτισμένο από τα ίδια οικοδομικά υλικά του αρχαίου ναού του Διός.
Υπάρχει παράδοση ότι η μονή της Κορυφής κτίστηκε στις αρχές του 8ου αι., γύρω στο 725 από εικονολάτρες Μοναχούς, εκεί που βρέθηκε  η σεπτή Εικόνα της Παναγίας μας, κρεμασμένης σε ένα ένα πουρνάρι και με την συντροφιά ενός αναμένου μαντηλιού.

Άλλη παράδοση αναφέρει ότι κτήτορας της είναι ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄        
ο Παλαιολόγος και η ανέγερση της μονής στην τοποθεσία αυτή αποδίδεται στην Αυτοκράτειρα Ανδρονίκου.                                                                                                              
Στη συμβολή της μεσημβρινής με την δυτική πτέρυγα των κελιών του μοναστηριού υπάρχει βυζαντινό Φωτάναμα, που ήταν ειδικός χώρος με εστία φωτιάς και πεζούλια γύρω από αυτή, στα οποία κάθονταν οι μοναχοί και ζεσταίνονταν κατά  το χειμώνα.                                                                                     
Η εικόνα της Θεοτόκου πιστεύεται ότι έχει διασωθεί ως σήμερα και είναι θαυματουργή.Φέρει την επιγραφή: «η Οδηγήτρα επονομαζομένη εν τω όρει Βουλκάνω» και αποδίδεται στον Απόστολο Λουκά.                                                     
 Ενδιαφέρον παρουσία ζουν οι τοιχογραφίες του Ναού που έχουν ζωγραφηθεί από τους Ναυπλιώτες αδελφούς Δημήτριο και Γεώργιο Μόσχου. 
Κατεβαίνοντας από το μοναστήρι υπάρχουν λίγο χαμηλότερα τα λείψανα του Ναού της Αρτέμιδος Λιγνάτιδας ή Λαφριάς και την πύλη της Λακωνίας, από όπου περνούσε ο δρόμος που οδηγούσε στη Σπάρτη.  

Η Λακωνική Πύλη, που λεγόταν Τεγεατική, σώζονται μόνο λίγα απομεινάρια της. Καταστράφηκε τον 18ο αι. όταν ανοίχτηκε ο δρόμος για την νέα Μονή Βουλκάνου.   

Νεότερη Μονή Βουλκάνου
Το παλιό μοναστήρι εγκαταλείφθηκε από τους μοναχούς τον 16ο αι., όχι μόνο επειδή
το ανέβασμα στο μοναστήρι ήταν απότομο και δύσκολο, αλλά και επειδή η θέση ήταν τέτοια που χτύπαγε ο άνεμος, το κρύο και ο ήλιος. Στις 5 Μαρτίου 1625 οι πατέρες Μοναχοί αγόρασαν από τον «μπαμπά του Μεμεταγά αφέντη» της Ανδρούσας για 15.000 γρόσια, μια μεγάλη επίπεδη τοποθεσία στη θέση ενός έρημου χωριού, κοντά σε μάνα νερού, για να ιδρύσουν εκεί τη Νέα Μονή Βουλκάνου.
Η παλαιά Μονή χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο της Χριστιανοσύνης. Η Νέα Μονή το 1821 πρόσφερε βοήθεια κι αποτέλεσε ορμητήριο των επαναστατών. Το 1825 πυρπολήθηκε από τους Άραβες και ανακαινίστηκε το 1967.                                                      
Το μοναστήρι γιορτάζει 2 φορές το χρόνο. Η πρώτη είναι την 15η Αυγούστου και αποτελεί το προσκυνηματικό κέντρο των Μεσσηνίων στη γιορτή της Παναγίας. Η δεύτερη στις 19 προς 20 Σεπτεμβρίου, όπου στην ανάμνηση ενός θαύματος της Παναγίας μας το 1755 κατά το οποίο με τη θαυματουργική επέμβασή της σώθηκε η πόλη της Μεσσήνης από τη φοβερή αρρώστια της πανούκλας. Γίνεται κάθοδος της εικόνας της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας από το μοναστήρι της στην πόλη της Μεσσήνης. Η κάθοδος αυτή καλύπτει 20 χλμ οδοιπορίας από κληρικούς και χιλιάδες Χριστιανών, που περπατούν όλη νύχτα συνοδεύοντας τη Βουλακανιώτισσσα Κυρά.  
                                                    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου